یه وقتایی باید بخواهی از اطرافیانت نه از همه شون اون آدمهای که باهاشون رابطه ی خاصی داری یعنی دوستی داری که توش بده و بستان عاطفی و احساسی هست اصلن هم فرق نمی کنه دختر یا پسر باشه کلن دوستی که باهاش احساس صمیمت میکنی، احساس میکنی وقتی که خیلی دلت گرفته و تنگه میتونی بری باهاش حرف بزنی و درد و دل کنی، باید بهش بگی “عزیزم وقتی میام باهات حرف بزنم راهکار نمیخوام، من همدردی میخوام، دلم میخواد بغلم کنی، نوازشم کنی تاآروم بشم” همین برای من کلی ارزش داره..
من یکی از این دوستها دارم.
سعی میکنم زیاد نخوام
هر وقت خواستم حتی از صمیمیترین دوستم بعدش پشیمون شدم
(ممکنه بگی پس اون دوست صمیمی نبوده٬ چرا اتفاقن بوده خیلی هم صمیمی بوده ولی ته تهش همهمون آدمیم!)