جای خالی داشتن

اینجا قرار هست من جاهای خالی زندگیم، تنم و احساسم را با نوشتن و نوشتن پر کنم.

بخواه.

یه وقتایی باید بخواهی از اطرافیانت نه از همه شون اون آدمهای که باهاشون رابطه ی خاصی داری یعنی دوستی داری که توش بده و بستان عاطفی و احساسی هست اصلن هم فرق نمی کنه دختر یا پسر باشه کلن دوستی که باهاش احساس صمیمت میکنی، احساس میکنی وقتی که خیلی دلت گرفته و تنگه میتونی بری باهاش حرف بزنی و درد و دل کنی، باید بهش بگی “عزیزم وقتی میام باهات حرف بزنم راهکار نمیخوام، من همدردی میخوام، دلم میخواد بغلم کنی، نوازشم کنی تاآروم بشم” همین برای من کلی ارزش داره..

من یکی از این دوستها دارم.

تا کنون 4 نظر داده شده »

  دست نوشته wrote @

سعی می‌کنم زیاد نخوام
هر وقت خواستم حتی از صمیمی‌ترین دوستم بعدش پشیمون شدم
(ممکنه بگی پس اون دوست صمیمی نبوده٬ چرا اتفاقن بوده خیلی هم صمیمی بوده ولی ته تهش همهمون آدمیم!)

  هدا wrote @

منم دارم.دوتام دارم یکی از یکی صمیمی تر،هموجور!! خوبی هردوشون اینه که دقیقا می دونن کی ها نیاز به همدردی دارم کی ها راهکار. اصلا لازم نیست حرف بزنم.نگاه کافیه. این خیلی خوبه.

  خیاط‌ wrote @

خوش به حالت! ما یا بروبر می‌شینن نگاهمون می‌کنن، یا به اندازه‌ی یک کتاب راه حل و راهکار ارائه می‌دن

  ن.ك. wrote @

كاشكي من هم داشتم


نظر شما

HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>