به او می گویم دلم مانند یک زنبیل بزرگ خالی است، زنبیل بی اندازه جادار است، می توان بازاری درونش جا داد، با این همه درونش خالی خالی است.
می گویم یک زنبیل، از سبدهای چرخدار رقت آوری که همیشه در سوپرمارکت ها ترق و تروق می کنند چیزی نمی گویم. نه، زنبیل من … یعنی آن طور که من تصور می کنم … بیش تر شبیه سبدهای چهارگوش راه راه سفید و آبی است که مادر بزرگ های چاق سیاه پوست در محله باربس برسر می گذارند. …

آناگاوالدا کتاب دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد.