یه روزهای نه یه وقتایی نه یه مدتی تو می آیی مثلا برای خودت شروع می کنی یه کاری رو انجام دادن، مثلا هر روز صبح زنگ میزنی به اون آدم خاص زندگیت و دلت میخواد صبح ات رو با صدای اون شروع کنی، یا اینکه مثلا ظهر زنگ میزنی بهش که حالی بپرسی ازش، یا مثلا عصر همینطوری نه همیشه ها یه وقتایی بعدش به خودت میگی توی رابطه که این چیزها نباید مهم باشه که کی بیشتر زنگ میزنه و کی کمتر، بعدش تو بخاطر عشق، بخاطر دوست داشتن، بخاطر خودت و دلت سعی می کنی هی نزدیکتر بشی، ولی یه هو می بینی همه اینا یه طور دیگه برداشت شده، یه طوری که اصلا تو تصورش رو هم نمی کردی، بعدش یه لحظه شک میکنی، به اینکه آدمها تعبیراشون از همه چقدر منفی میتونه باشه، حالا تو بیا این وسط خودت رو بکش که مثبت فکر کنی و مثبت رفتار کنی ولی با اینهمه تعبیر منفی که ریخته شده توی زندگیت و توی رابطه ات چیکار می تونی بکنی تنهایی؟ باید همه اش رو بذاری روی دلت و هیچی نگی خب. سکوت کنی.