تمام شد خیلی راحت و بی سر و صدا و البته کمی که نه خیلی زیاد غم داشت توی همه این تمام شدنها، غمی که من تنها حس کردم و تنها لمس کردم، غمی که برای من بود، همانطور که عشقش تنها برای من بود، همانطوری که خواستنش تنها برای من بود، یادم آمد قبلنا گفته بودم شاید داستانی تعریف کنم از عشقی که مرا این چنین سوزاند، تازه یادم آمد که تعریف ندارد واژه ها خود گویا همه چیز هستند، نمیتوانم با صراحت بگویم ناراحت و غمگین نیستم که هستم، اندوه عظیمی در دلم خانه کرده است و اصلا دلم نمیخواهد منکرش شوم، و بگویم خوبم یا همه چیز اوکی می باشد، دلم میخواهد این وضعیت را آنچنان دوست داشته باشم که دوباره عاشقت شوم همانطور دیوانه وار.

نه رنج من ربطی به عشق او ندارد، رنج من از بی عشقی اوست.

به او می گویم دلم مانند یک زنبیل بزرگ خالی است، زنبیل بی اندازه جادار است، می توان بازاری درونش جا داد، با این همه درونش خالی خالی است.
می گویم یک زنبیل، از سبدهای چرخدار رقت آوری که همیشه در سوپرمارکت ها ترق و تروق می کنند چیزی نمی گویم. نه، زنبیل من … یعنی آن طور که من تصور می کنم … بیش تر شبیه سبدهای چهارگوش راه راه سفید و آبی است که مادر بزرگ های چاق سیاه پوست در محله باربس برسر می گذارند. …

آناگاوالدا کتاب دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد.

یه رابطه های هستند، که آدم مال تو نیست، اصلن مگه قرار توی هر رابطه ی آدمه مال تو باشه؟ اصلن کی گفته قرار همه آدمها برای هم باشن؟ ولی یه رابطه های هست، یه رفاقت های هست، که خیلی قدمت داره، خیلی زیاد، بعدش تو دیگه نسبت به اون آدمه یه حس داری، حس ات خاصه، انگار اون آدمه برات مقدسه، آنقدر ارزش اون آدم و رابطه زیاده که دلت میخواد توی صندوقچه نگهش داری که هیچ خدشه ی بهش وارد نشه، دلت میخواد جاش آنقدر امن باشه که هیچ چیزی باعث آزارش نشه، این رابطه ها از اون رابطه های هستند که روح آدمها رو بهم وصل می کنند، روح آدمها توی هم گره میخوره، این رابطه ها توش عشق هست، دوست داشتن هست ولی مقدسه یه جوری تقدس داره این عشق و دوست داشتنه که همیشه یه کلمه خیلی اینا بهش چسبیده شده همه اش می گی آخه خیلی رفیقیم، خیلی دوستیم، دوستیمون قدمت داره. خیلی قدمت داره من رسما عاشق این رفاقت ها هستم.

یه روزهای موسیقی خودش رو داره، یه آدمهای حتی موسیقی خودش رو دارن، اصلا یه آدمها و یه روزهای موسیقی های مشترک دارن، بعدش اینا وقتی با هم قاطی بشن یه نمه دلتنگی هم اضافه اونها بکنی دیگه روزت ساخته میشه تا شب می شینی هی گوش میدی به اون آهنگه هی یاد یه روزهای می افتی هی دلت میخواد بری فقط بری یه جایی که خودت باشی و صدای موسیقی و خیال روزهای گذشته.

کی بود می گفت دوستی همچون سرو سبزیست اینا امشب دیدم سبز نیست، سیاه می باشد سیاه سیاه.
وقتی رفاقتهای چند ساله در عرض یک لحظه هیچ می شوند، تمام می شوند و خالی می شوند و پوچ می شوند، هیچ انتظاری از رفاقتها و دوستی های چند ماهه و چند روزه نمیتوان داشت.

رابطه ها شروع می شوند و رابطه ها تمام می شوند ولی این کیفیت شروع شدن و تمام شدن خیلی مهم می باشد اینکه تو چطوری بتوانی یه رابطه را تمام کنی مهارت میخواهد و جسارت، اینکه بتونی یه طوری رابطه رو به پایان برسونی که نه خودت وجه بدی پیدا کنی و نه طرف مقابلت خیلی مهمه، گرچه میدانم همیشه که نه ولی بیشتر اوقات پایان رابطه ها با کمی دلخوری تمام می شود ولی باز هم بستگی داره به مهارت دو طرف که چطوری بتوانند این رو پوشش بدن همیشه داشتن جسارت توی این طور مواقع خوبه، اینکه آدم مثلا گوشی موبایلش رو خاموش کنه یا جواب نده بنظرم بدترین مورد تمام کردن یه رابطه است شاید هم ضعف آدم رو میرسونه اینکه نمیتونه واضح برای طرف مقابلش توضیح بده که دیگه نمیخواد توی این رابطه باشه و هم خودش و هم طرف مقابلش رو از سرگردونی نجات بده خب البته نمیشه از همه ی آدمها توقع داشت قوی باشن و اهل گفتگو بعضی آدمها اهل فرار و پنهان کاری هستند البته احترام میگذاریم و می پذیریم.

بهشت زهرا سردترین و البته پر روح ترین جایی دنیاست.