مشغول خوندن کتاب بودم یه هو یادم افتادم که یکی از آرزوهام اینکه یه روز صبح وقتی از خواب بلند میشم همونطوری که توی تخت با لباس خواب خوابیدم تو با یه سینی چای و مربا و کره و پنیر و عسل و یک لیوان آب پرتقال ناب وارد شوی و کنارم بنشینی و لقمه بگیری و من آنقدر از این کارت به هیجان آمده باشم که هی لقمه بشکند توی گلویم و هی اشک از چشمانم جاری شود و هی سرفه کنم و هی بخندم و هی اشک بریزم و هی قربون صدقه تو برم. یعنی واقعا چه آرزوی مسخره ی دارم من!